ಅದಕ್ಕೂ ಮುಂಚೆ ಯಾವಳಿದ್ದಳು?

ಡಿಯರ್,

ನೀನು ಮುನಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋದೆ. ನೀನು ಹೋದ ದಾರಿಯನ್ನೆ ಸುಮ್ಮನೆ ದಿಟ್ಟಿಸುತ್ತ ಕುಳಿತುಬಿಟ್ಟೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನ ನಂತರ 'ಇದೇನು ಅವಿವೇಕಿ ಹುಡುಗಿ ಗಂಟುಬಿದ್ದಳು ನನಗೆ' ಎಂದು ಬೈದುಕೊಂಡು ಜಾಗ ಖಾಲಿ ಮಾಡಿದೆ. ಯಾಕೋ ಲಾಲ್ ಬಾಗನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬರುವಾಗ ಅನಿರ್ವಚನೀಯ ಮೌನ ಕವಿದುಕೊಂಡಿತು. ತೆಕ್ಕೆ ಬಡಿದುಕೊಂಡು ಹರಟುತ್ತಿದ್ದ ಜೋಡಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡೇ ಹೆಜೆ ಎತ್ತಿಟ್ಟಿದ್ದೆ. ನಿನ್ನ ಮೂಡು ಸರಿಯಾಗಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಬಹುಶಃ ಲಾಲ್ ಬಾಗಿನ ಎಲ್ಲ ಜೋಡಿಗಳನ್ನು ಹೋಲ್ ಸೇಲ್ ಆಗಿ ಮೀರಿಸುವಷ್ಟು ಹರಟಬಹುದಿತ್ತೇನೋ!

Alright, ನಿನ್ನ ಮುನಿಸು ಯಾವ ತರದ್ದೋ ನನಗೆ ಗೊತ್ತು. ಮನೆಗೆ ಹೋದವಳು ಕೋಣೆಯ ಕದವಿಕ್ಕಿ ಮುಳುಮುಳು ಅಳುತ್ತೀಯ. ಇಡೀ ದಿನದ ಅವಾಂತರಗಳಿಗೆ ನಾನು ಕಾರಣ ಅಂತ ವಾಚಾಮಗೋಚರವಾಗಿ ಬೈದುಕೊಂಡಿರುತ್ತೀಯ. ಉಗಿದು ಉಪ್ಪು ಹಾಕಿರುತ್ತೀಯ. ಅದೂ ಮಾಮೂಲೇ! ಯಾವತ್ತು ತಪ್ಪು ನಿನ್ನದಾಗಿತ್ತು ಹೇಳು?


ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಅನ್ನಬಾರದ್ದು ನಾನೇನಂದಿದ್ದೆ? ಈ ಕ್ಷಣ್ದವರೆಗೂ ನನಗೆ ನಿಗೂಢವನ್ನು ಬೇಧಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ. 'ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನೀನು ಇನ್ನೂ ಮುಂಚೆ ಬರಬೇಕಾಗಿತ್ತು' ಅನ್ನುವ ನನ್ನ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಲಕುವಂತದ್ದು ಏನಿತ್ತು? 'ಅದಕ್ಕೂ ಮುಂಚೆ ಯಾವಳಿದ್ದಳು?' ಎಂದು ಕೆರಳಿ ಕೇಳುವ ಪ್ರಮೇಯವೇನಿತ್ತು?
 
ಕಾಮತ್ ಕೆಫೆಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ಹೀರಬೇಕಿದ್ದ ಕಾಫಿ ಮುಂಡಮೋಚಿಕೊಂಡಿತು. ತೀರದ ನಿರಾಸೆಯೊಂದು ಮನದ ತುಂಬ ಅನುರಣಿಸಿತು. ಮರುಕ್ಷಣವೇ ನನ್ನನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಅಪಾರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ನಿನ್ನ ಅವಿವೇಕದ ಬಗೆಗೆ ಅನುಕಂಪ ಮೂಡಿತು.
ಒಂದು ಮಾತು ಹೇಳಲಾ? ನೀನು ಮುನಿಸಿಕೊಂಡು ಹೊರಟುಹೋಗಿದ್ದಕ್ಕೆ ಇಡೀ ಲಾಲ್ ಬಾಗ್ ರೋಧಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

'ನಾಳೆ ಬರ್ತಾಳೆ' ಅಂತ ಅನುನಯದಿಂದ ಹೇಳಿಬಂದಿದ್ದೇನೆ.
 ಬರ್ತೀಯ ತಾನೆ?

ಉಳಿದದ್ದು ಮೊಕ್ತಾ,
ವಾಸೀ.

ಲಾಂಗ್ ಲೀವ್ ಟೆಲಿಫೋನ್ ಎನ್ನೇ ಚಿನ್ನಾ!

(ಈ ಅಂಕಣ ಬರೆಯುವ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಮೊಬೈಲುಗಳ ಕಲರವ ಇನ್ನೂ ಇಷ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರೇಮ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ತಲುಪಿಸಲು ಈ ಮೈಲುಗಳು ಇರಲಿಲ್ಲ. ಇದ್ದದ್ದು ಅದೇ ಲ್ಯಾಂಡ್ ಲೈನು)

ಆತನಿಗೆ ನನ್ನ-ನಿನ್ನಂತಹ ಲಕ್ಷಾಂತರ, ಕೋಟ್ಯಾಂತರ ಪ್ರೇಮಿಗಳ ಕೃತಜ್ನತೆಗಳು ಸಲ್ಲಬೇಕು! ಆತನ ಅನ್ವೇಷಣೆಯೇ ಅಂತಹುದು.

ಅದು ಟೆಲಿಫೋನ್!

ಮೈ ಡಿಯರ್, ಎಷ್ಟು ಸಲ ಯೋಚಿಸಿದ್ದೇನೆ- ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಈ ಟೆಲಿಫೋನ್ ಎನ್ನುವ ಅದ್ಭುತ ಯಂತ್ರವೊಂದು ಇಲ್ಲದೇ ಹೋಗಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಅದೆಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಕಂದಕ ಇರುತ್ತಿತ್ತು! ಆಡಬೇಕಾದ ಮಾತುಗಳು, ಕೊಡಬೇಕಾದ ಮುತ್ತುಗಳು ಎಲ್ಲ ಉಳಿದೇ ಹೋಗುತ್ತಿತ್ತಲ್ಲ!
* * *
ಬ್ಲಾಂಕ್ ಕಾಲ್ ಗಳು ಏನನ್ನೂ ಹೇಳದಿದ್ದರೂ ಒಂದು ಮಾತನ್ನಂತೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಿಬಿಡುತ್ತವೆ "ನಾನಿಲ್ಲಿ ಕಾದಿದ್ದೇನೆ - ಬದುಕಿದ್ದರೆ ದಯವಿಟ್ಟು ಫೋನ್ ಮಾಡು...". ನಿನ್ನ ಗದರಿಕೆ ನನಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದರೇನು ಮಾಡಲಿ? ಎದುರಿಗೆ 'ಮೊಳೆ' ಹೊಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಬಡ್ಡೀಮಗ ಸುತರಾಂ ಎದ್ದು ಹೋಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಕಳಿಸುವ ದಾರಿ? ದೇವರೇ ಬಲ್ಲ!
* * *
ಟ್ರಿನ್... ಟ್ರಿನ್... ಟ್ರಿನ್...
ಇದು ಮೂರನೇ ಬ್ಲಾಂಕ್ ಕಾಲ್.
"ಕೇಳಿಸ್ತೇನೋ?"
ಅಮ್ಮ ಹೇಳಬೇಕಾದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಒಂದೇ ಪ್ರಶ್ನೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಸಿ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ. ನನಗಿಂತಲೂ ಆಕೆಗೆ ತನ್ನ ಭಾವಿ ಸೊಸೆಯ ತಹತಹ, ಕಾತುರಗಳು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತವೆ. ಹಾಗೆ ಅವಳಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ನನ ಬಹಳಷ್ಟು ಸಲ ಹೆಮ್ಮೆಯೆನಿಸಿದರೂ - ಕೆಲಸಲ ತೀರ ಮುಜುಗರವೆನಿಸುತ್ತದೆ.
* * *
ಕನಿಷ್ಟವೆಂದರೆ ಒಂದೂವರೆ ಗಂಟೆಯಾಗಿರಬೇಕು ನಿನ್ನ ಕೊನೆಯ ಬ್ಲಾಂಕ್ ಕಾಲ್ ಸಂದೇಶ ದೊರೆತು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ನಿನ್ನ ಫೋನೂ ಮುನಿದು ಕುಳಿತಿದೆ. ಎದುರು ಕುಳಿತ ಮಿತ್ರನಿಗೆ ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಾನೋಬ್ಬನೇ ಸಿಕ್ಕಿರುವುದು ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ. ಮಾತಿನ ಗಿರಣಿ ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ಕುಟ್ಟುತ್ತಿರುವುದೆಲ್ಲ ತೌಡೇ.. ಮುಂದೂ ಅದೇ.. ಅವನು ಹೊರಡುವ ತನಕ ಗತ್ಯಂತರವಿಲ್ಲ...

ನೀನು ಮುನಿದಿರುವೆ - ಗೊತ್ತು... But...
* * *
ಸಾರಿ ಚಿನ್ನ... ಸಧ್ಯಕ್ಕೆ ಬಿಡುಗಡೆಯಿಲ್ಲ... ತೌಡು ಕುಟ್ಟಲು ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಮಿತ್ರ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಈಗಷ್ಟೇ ನಿನ್ನ ಇನ್ನೊಂದು ಟ್ರಿನ್ ಟ್ರಿನ್ ತಲುಪಿತು. ಉತ್ತರಿಸದಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಎದುರು ಕುಳಿತವರಿಗೆ - ಎದ್ದು ಹೋಗಿ ಎಂದು ಹೇಳಲಾರೆ! ನಿನಗೊಂದು ಫೋನ್ ಮಾಡಲೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಇನ್ನೊಂದರ್ಧ ಗಂಟೆ ಕಾಯುತ್ತೀಯಾ please?

ಪ್ರೇಮಿಗಳ ನಡುವೆ ಟೆಲಿಪಥಿಯಂತದೇನಾದರೂ ಇರುತ್ತದೆ ಅನ್ನುವ ನಂಬಿಕೆ ನನ್ನದು. ಇದೆಯೆಂದಾದರೆ ಈ ನನ್ನ ಅನುನಯದ ಸಂಕೇತ ನಿನಗೆ ತಲುಪಲಿ.
* * *
ಅಂತೂ ಮಾತಿನ ಮನೆ ಕಟ್ಟುವ ಕುಶಲ ಕರ್ಮಿಗಳು ತೊಲಗಿದರು. ಟೆಲಿಫೋನ್ ಕೈಲಿ ಹಿಡಿದು ಕುಳಿತಿದ್ದೇನೆ. ಇನ್ನರ್ಧ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮೈಲುಗಟ್ಟಳೆ ತಂತಿಗಳು ನನ್ನ-ನಿನ್ನನ್ನು ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಬೆಸೆಯಲಿವೆ. ಇನ್ನಾದರೂ ನಿನ್ನ ಬಿಗು ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮುಗುಳ್ನಗೆ ಕಾಣಬಹುದೇ? ಕಾಣಲಿ ಎನ್ನುವ ಹಂಬಲ ನನ್ನದು... ಸದ್ಯ - ನಿನ್ನ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಮುನಿಸಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಮಾತುಕತೆಯ ಮೂಲಕ ಬಗೆಹರಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ. ಕೋಪಿಸಿಕೊಂಡವರನ್ನು ಫೋನಿನಲ್ಲಿ ಸಂತೈಸುವಷ್ಟು ಮಜವಾದದ್ದು ಇನ್ನೇನಿರುತ್ತೆ? ಸೇಫ್ ಡಿಸ್ಟನ್ಸ್ ಬೇರೆ! ಅಕಸ್ಮಾತ್ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಚಿಂದಿ ಉಡಾಯಿಸಬೇಕೆಂದಿದ್ದರೂ ಉಳಿದಿಕೊಳ್ಳುವ ಛಾನ್ಸಿದೆ!

ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಟು ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್ ಗ್ರಾಹಂಬೆಲ್
ಲಾಂಗ್ ಲೀವ್ ಟೆಲಿಫೋನ್ ಬೆಲ್!

ನನ್ನ-ನಿನ್ನ ನಡುವೆ ಪ್ರೀತಿ ಮಾತು ಟ್ರಿಣಿಟ್ರಿಣಿಸುತ್ತಿರಲಿ!

ನಿನ್ನವ,
ವಾಸೀ.

ಎದೆ ತುಂಬ ಚಿತ್ತಾರವೇ ತುಂಬಿರಲು ಚಿತ್ರವಿನ್ನೇತಕ್ಕೆ?

ನೀನು ಎದ್ದು ಹೋಗಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಮಯವೇ ಆಯಿತಲ್ಲ. ಆದರೂ ಸದಾ ನಿನ್ನನ್ನು ಸುತ್ತಿ-ಬಳಸಿ ಸುಳಿವ ಸುಗಂಧ ನಾಸಿಕ ರಂಧ್ರದಿಂದಾಚೆಗೆ ಹೋಗಲಾರೆ... ಹೋಗಲಾರೆ... ಎನ್ನುತ್ತಿದೆ. ಈ ಕ್ಷಣವೂ ಇನ್ನೂ ನಿನ್ನ ಕೆನ್ನೆ ನನ್ನ ಕೆನ್ನೆಯನ್ನು ಸೋಕಿದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿದೆ... ತೋಳುಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಸುಪಿನ್ನೂ ಹಾಗೇ ಇದೆ.

ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿದರೆ ಅದೇ ಕೆಂಪುಗಲ, ಮಿಂಚುಗಣ್ಣು, ಮಾದಕ ಮುಗುಳ್ನಗೆ!
ನನ್ನನ್ನು ಈ ಥರ ಸಾಯಿಸಬೇಕೆಂದು ಅದೆಷ್ಟು ದಿನಗಳಿಂದ ಕಾದಿದ್ದೆ? ನಿಜ ಹೇಳು!
***
ಈ ಪುಳಕಗಳು, ಅರ್ಥಹೀನ ಕಳ್ಳನಗುಗಳು, ಕಚಗುಳಿಗಳು, ಯಾವತ್ತೂ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಯೆ ಇರುತ್ತವೆ. ಹರೆಯ ಪ್ರೇಮನೌಕೆಯಲ್ಲಿ ದಾಂಗುಡಿಯಿಟ್ಟ ಕ್ಷಣ ಶುರು... ರೋಮಾಂಚನವೇ ರೋಮಾಂಚನ.
ಎದೆ ತುಂಬ ಲಹರಿ, ಕಣ್ತುಂಬ ಕನಸು - ಮೈ ತುಂಬ ನವಿರೇ ನವಿರು. ಅರ್ಥವಾಗದ ಸಾಂತ್ವನ. ಕ್ಲೀಷೆಯೋ ಅನ್ನಿಸುವಷ್ಟು ಬೆರಗು. ಮೊಗೆದಷ್ಟೂ ಆರ್ದ್ರ ಹೃದಯ.

ನೀನಿರುವಷ್ಟೂ ಹೊತ್ತು ಇದೆಲ್ಲ. ನೀನಿಲ್ಲದ ಕ್ಷಣ ಅದೊಂದು ಭೂಕಂಪಕ್ಕೊಳಗಾದ ಲಾತೂರಿನ ನೆಲ. ಎದೆಯೆಲ್ಲ ಹೇಳಲಾಗದ ಭಾರ. ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನಿಂತಾನೆ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುವ ತೇವ. ನೀನಿಲ್ಲದ ಜಗತ್ತೇಕೆ ಎನ್ನುವ ವೈರಾಗ್ಯ.
ಹಿಂದೆಯೆ - ಇವಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೇನಂತೆ ಸಂಜೆಗಾದರೂ ಸಿಗುತ್ತಾಳಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಆಶಾಭಾವ.
ಇದ್ದರೊಂದು-ಇರದಿದ್ದರೊಂದು ನಿರಂತರ ಗೋಳು!
***

ವರ್ಷವುರುಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಈ ಸನಿಹ.. ವಿರಹಗಳ ಆಯಾಮವೇ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ! ನೀನಿದ್ದ ಕ್ಷಣ ಸರಸೋಲ್ಲಾಸ. ನೀನಿರದ ಕ್ಷಣ ಹತಾಶೆ, ಕೋಪದ ಮೇಳವಿಕೆ.
ನನ್ನೊಂದು ಕ್ಷಣ ಬಿಟ್ಟಿರಬೇಡ ಪ್ಲೀಸ್!
***

ಮರುವರ್ಷಕ್ಕೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಪರಿಯಲ್ಲೇನು ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿರದಿದ್ದರೂ ಯಾಕೋ ಪಕ್ವ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಮನ ಪಕ್ಕಾಗುತ್ತದೆ. ನೀನಿರದಿದ್ದರೂ ನಿನ್ನ ಆಶಯ, ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಗಳು ಬೆನ್ನ ಹಿಂದೆಯೇ ಇದ್ದು ಜೀವಕ್ಕೆ ಚೈತನ್ಯ ತುಂಬಿದಂತೆ. ಮೊದಲೆಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಫೋಟೋ ಹಿಡಿದು ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಕೂಡುತ್ತಿದ್ದವನಿಗೆ ಈಗ ಅದರ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಎದೆ ತುಂಬಾ ನೀ ಬರೆದಿರುವ ಚಿತ್ತಾರಗಳಿರುವಾಗ ಚಿತ್ರವೊಂದಿನ್ಯಾತಕ್ಕೆ?
***

ನೀನು ಸಿಗದೆ ಬಲು ದಿನಗಳಾದವು. ಪಾಪ ಕೆಲಸ ಜಾಸ್ತಿಯಾಗಿರಬೇಕು. ಮೊದಲು ಕಣ್ಣರೆಪ್ಪೆ ಮುಚ್ಚಿದಾಗೆಲ್ಲ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಚಿತ್ರ ಈಗೀಗ ತುಸು ಲೇಟಾಗಿ ಬಂದು ನನ್ನನ್ನು ಕಸಿವಿಸಿಗೊಳಿಸುತ್ತಿದೆ. ಹೀಗೆಲ್ಲ ಮಾಡಬೇಡ. ಕೆಲಸವೇನಿದ್ದರೂ ಕಣ್ಣರೆಪ್ಪೆ ಮುಚ್ಚುವ ಕ್ಷಣ ತಕ್ಷಣ ಬಾ. ಕನಸುಗಳಲ್ಲಿ ಆಬ್ಸೆಂಟ್ ಆಗುವ ನಿನ್ನ ಚಾಳಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು.

ವಿ.ಸೂ: ಲಿಪ್ ಸ್ಟಿಕ್ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ. ಸೆಂಟ್ ಬದಲಾಯಿಸು!

ನಿನ್ನವ,
ವಾಸೀ.

ಕಾಣದಿದ್ದರೂ ಕಂಡಿತು ಎನ್ನಬೇಕಂತೆ! ಅದಕ್ಕೆ 'ಅರುಂಧತಿ'ಯೆನ್ನುತ್ತಾರೆ

ಆಕಾಶ ನೋಡಲು ನೂಕುನುಗ್ಗಲೇ? ಹೌದು. ಇದೊಂದು ಸಲ ಮಾತ್ರ! ಹೊಸ ದಾಂಪತ್ಯಕ್ಕೆ ಮುನ್ನಡಿಯನ್ನಿಟ್ಟ ಯುವಜೋಡಿಯ ಸುತ್ತ ಜನರೇ ಜನ. ಹಗಲು ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರ ತೋರಿಸುವ ಆತನ ಹುನ್ನಾರವೇನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ಸಾವಿರ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿ ಸಾಧಿಸಿದ ಮದುವೆಯ ಕೊನೆಯ ಸುಳ್ಳು ಇದಿರಬಹುದೇನೋ! (ಆತ ಪುರೋಹಿತ - ಯಾವ ಪುರದ ಹಿತ ಬಯಸುವವನೋ?)

ಅರುಂಧತಿಯೆಂದರೆ ಅದೇನಂತಹ ಬೃಹತ್ ತಾರೆಯಲ್ಲ. ನಕ್ಷತ್ರ ಸಮುಚ್ಛಯವೋ, ನೀಹಾರಿಕೆಯೋ ಖಂಡಿತಾ ಅಲ್ಲ. ಹಗಲೇ ಏಕೆ, ರಾತ್ರಿಯ ಕಾರ್ಗತ್ತಲಲ್ಲಿ ಶುಭ್ರ ನಿರಭ್ರ ಆಗಸದಲ್ಲಿ 'ಇದೊಂದು ಸಲ ತೋರಿಸಿಬಿಡು ಮಹರಾಯ' ಎಂದು ಪಟ್ಟು ಹಿಡಿದುಕೂತರೆ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಹಗಲಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರ ತೋರಿಸುವ ಪುರೋಹಿತನೂ ತಡಬಡಿಸಿಯಾನು!

ಆದರೆ ಮದುವೆಯ ಕೊನೆಗೆ ಅದೊಂದು ಅನಿವಾರ್ಯ.

ನಾನೂ ಕಾದಿದ್ದೇನೆ, ನಾನೂ-ನೀನೂ ಜೊತೆಗೂಡಿ, ಭುಜಕ್ಕೆ ಭುಜ ತಗುಲಿಸುವಷ್ಟು ಸಮೀಪ ನಿಂತು ಅವನು ಕೈ ತೋರಿದತ್ತ ಕನಸುಗಣ್ಣ ದಿಟ್ಟ ಚಿಮ್ಮುತ್ತ... ಆ ಅರುಂಧತಿಯನ್ನು ನೋಡಲು.

ಯಾರಿಗೆ ಗೊತ್ತು, ಅದು ಕಂಡರೂ ಕಂಡೀತು, ಮಗ್ಗುಲಲ್ಲಿ ನೀನಿರುವಾಗ! ಅದಿರಲಿ- ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕೈಗೆಟುಕುವಷ್ಟು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ, ನೋರು ನಕ್ಷತ್ರ ಪ್ರಭೆಯನ್ನೂ ಮೀರಿಸುವ ಕಾಂತಿಯನ್ನು ಕಣ್ಣ ತುಂಬ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ನಿಂತಿರುವಾಗ- 'ಅರುಂಧತಿಯಾ? ನಾನು ನೋಡಿದೆ' ಎಂದರೆ ಸುಳ್ಳಾಗುತ್ತದೆಯೇ?

ಬೇರೆಯವರ ವಿಚಾರ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಪುರೋಹಿತನಂತೂ ನನ್ನ ಚಡ್ಡಿ ದೋಸ್ತು. ಆಗೀಗ ಅವನಿಗೊಂದು ಪತ್ರವನ್ನೂ ಬರೆಯುತ್ತಿರುತ್ತೇನೆ. ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ನನ್ನ ನಿನ್ನ ಮದುವೆಯೆಂಬ ಮಹತ್ಕಾರ್ಯ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಅವನಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಪತ್ರವೊಂದನ್ನು ಬರೆಯಲಿದ್ದೇನೆ.
"ಮಿತ್ರೋತ್ತಮ,

ನೀನು ಹಾಡು ಹಗಲಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಿದ ಅರುಂಧತಿಯನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲವೆಂದು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿ ನರಕ ಬಯಸಲಾರೆ. ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ನಿಂತಿದ್ದ ನನ್ನವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ನೋಡಿದೆ. ಒಂದೇಕೆ? ಎರಡು ಅರುಂಧತಿಯ ಬೆಳಕು ಅಲ್ಲಿತ್ತು. ನಿನ್ನ ಉಪದ್ವ್ಯಾಪವೇನಿದ್ದರೂ ಆ ಆಚಾರ ನನಗಿಷ್ಟವಾಯಿತು. ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಆಗಸ ನೋಡಿ ತಾರೆಯೆಣಿಸುವ ಬದಲು ನಡೆಯುವ ನೆಲ ನೋಡಿದರೆ ಹಿತ ನೆನಪಿರಲಿ"

ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ,
ವಾಸೀ.

ಗಿಡದಲ್ಲಿದ್ದರೆ ನಳನಳಿಸೋ ಹಸಿರು - ಅರೆದರೆ ಕೆಂಪಾಗೋ ಮದರಂಗಿಯಂತೆ!

ಪ್ರೀತಿ ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ? ಎಂದರೆ ಅದು ಹಾಗೇ ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ ಇವನು. ಯಾಕೆ ಎನ್ನುವುದು ಅವನಿಗಾದರೂ ಅವಳಿಗಾದರೂ ಗೊತ್ತಿದ್ದರೆ ತಾನೆ ಪಾಪ!

* * *
ಅವನು-ಅವಳು ಪದಗಳನ್ನು ತಿಳಿದೇ ಬಳಸಿದ್ದೇನೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಈ ಪ್ರೀತಿಯ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಇವೆರಡು ಪದಗಳು ಆಲ್ಜೀಬ್ರಾದ ವೇರಿಯಬಲ್-ಗಳಿದ್ದ ಹಾಗೆ. ಯಾರ ಹೆಸರನ್ನು ಬೇಕಾದರೂ ಅಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

ಒಂದರ್ಥದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯೆಂದರೆ ಸುಮ್ಮನೆ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಹೋಗುವುದು.
* * *
ಪ್ರೀತಿಗೂ ಹೃದಯಕ್ಕೂ ಯಾಕಷ್ಟು ಹತ್ತಿರದ ಸಂಬಂಧ ಗೊತ್ತಾ? ಹೃದಯ ರಕ್ತದಲ್ಲಿನ ಮಲಿನ ಗುಣಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು ಅಲ್ಲಿ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ತುಂಬಿ ದೇಹದ ಪ್ರತಿ ಕಣಕ್ಕೂ ಕಳಿಸಿ ಚೈತನ್ಯವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಅದು ಕೇವಲ ಕೆಲ ಕ್ಷಣದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಕೆಲಸ ನಿಲ್ಲಿಸಿದರೂ ಜೀವನ ಮುಗಿದುಹೋದಂತೆಯೆ! ಅಂತೆಯೇ ಪ್ರೀತಿ ಸಹಾ - ಯಾವ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನೆಲ್ಲ ಕಳೆದುಕೊಂಡುಬಿಡುತ್ತೇವೆಯೋ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಈ ಜೀವನದ ಸಾರ್ಥಕ್ಯ ಮುಗಿದುಹೋದಂತೆಯೇ!
* * *
ಪ್ರೀತಿ ಗೆಲ್ಲುತ್ತದೆಯೇ ಎಂದರೆ ಬಹುಶಃ ಓಶೋ ಕೂಡ ಉತ್ತರಿಸಲಾರ. ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸೋಲುವುದೂ ಗೆಲುವೇ ಅಲ್ಲವಾ?
* * *
'ಅಲ್ಲ ಮಹರಾಯ - ನೀನು ಹೇಳಲಿಕ್ಕೆ ಹೊರಟಿರುವುದಾದರೂ ಏನನ್ನು? ಅದನ್ನಷ್ಟು ಹೇಳಿಬಿಡು!" ಆಕೆಯ ದನಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದಿಷ್ಟು ಮುನಿಸು/ 'ಸಿಗುವುದೇ ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ, ಸಿಕ್ಕಾಗ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಮಾತು ಆಡುವುದು ಬಿಟ್ಟು ಹೀಗೆಲ್ಲ ಲೆಕ್ಚರ್ ಕೊಡಬಹುದೇ? ಮುಖ ತೋರಿಸೋದು ವಾರಕ್ಕೊಂದು ಸಲ, ಸರಿಯಾಗಿ ಫೋನು ಮಾಡಲ್ಲ. ನಾನೇನಾಗಿದೀನಿ - ಬದುಕಿದ್ದೀನಾ ಇದ್ದೀನಾ ಅನ್ನುವುದರಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಆಸಕ್ತಿಯೇ ಇಲ್ಲ' ಅವಳ ಮುಖ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಕೆಂಪಾಗತೊಡಗಿತು.

ಹುಡುಗ 'ಏ ಹುಡುಗೀ ಕೇಳಿಲ್ಲಿ..' ಅಂದ. ಕೈ ಹಿಡಿದ. ಅವಳು ಕೊಸರಿಕೊಂಡಳು. ಅವನು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ... ಅವಳಿಗೂ ಅದೇ ಬೇಕಿತ್ತೇನೋ... ಅವಳು ದೂರ ಸರಿಯಲೂ ಇಲ್ಲ.

ಅದಕ್ಕೇ ಹೇಳಿದ್ದು - ಪ್ರೀತಿಯೆಂದರೆ 'ಗಿಡದಲ್ಲಿದ್ದರೆ ನಳನಳಿಸೋ ಹಸಿರು - ಅರೆದರೆ ಕೆಂಪಾಗೋ ಮದರಂಗಿ'ಯಂತೆ ಅಂತ.

ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ,
ವಾಸೀ.